Oddana marzeniom .

w pełni. 24 listopada ruszam na podbój Warszawy,a właściwie to teatry muzycznego Roma.Już jestem w siódmym niebie,a co dopiero dzień przed samym spektaklem. A wziąwszy pod uwagę wyjątkowe okoliczności wyjazdu emocje sięgną zenitu.

Czas po wali uświadamiać sobie,iż czeka nas powrót do szarej rzeczywistości.Dziś dokonano zakupu 12 zeszytów oraz podręczników. Efekt? Koszt 200 złoty za PIĘĆ podręczników.
I miej tutaj człowieku dwójkę dzieci w wieku szkolnym...
Nie wyobrażam sobie wyposażyć czwórki,a nawet trójki w komplet przyborów potrzebnych do rozpoczęcia edukacji.

Drugą sprawą,która wyprowadziła mnie z równowagi,było to,iż wszystkie sklepy zawalone są piórnikami,plecakami,zeszytami,ołówkami,gumkami i innymi tego typu rzeczami z wizerunkiem HANNY MONTANNY, BIBERA i braci Jonas.Wyobrażam sobie grupę gimnazjalistów i licealistów trzymających w dłoni taki zeszyt...
Nawet allegro o nas nie myśli ;)

Idę,trzeba jakoś stylowo spędzić resztę wakacji.
Dobranoc

Taki krótki wniosek ze znakiem zapytania na końcu,na dziś - czy obecny stan w rodzinie nie prowadzi do jej rozpadu ? Zapewne tak.

Nie mam na co narzekać,nie mam...
Obóz w Bornym Sulinowie był jednym z najlepszych w moim życiu.
Ludzie,miejsce,klimat- mrrr ;)
Lepsze niż alli ;P - 5 kg mniej ;]

Obecnie czekam tylko za powrotem z wakacji reszty znajomych,a konkretnie jednej,abym mogła ponownie zacząć wieść rozrywkową część życia.

Myślałam o jakiś dodatkowych zajęciach w wakacje,ale nic nie przykuło mojej uwagi. Zamknięto nam nawet basen.
Więc trzeba wykazać się kreatywnością ;P
Siedzenia z dupą przy laptopie mam serdecznie dość.
Liczyłam także na jakąś pracę...a tu nic.

Czekam aż zobaczę film,który obecnie leży na półce - "Kwiat pustyni".
Książka była świetna,ciekawe jak ekranizacja.

W następny weekend wyjeżdżam z rodzicami nad jezioro.
Biorąc pod uwagę mój wiek zdaję mi się,iż będzie to ostatni tego typu wypad...
Coraz większą uwagę zaczynam przywiązywać do życia w społeczeństwie znajomych i przyjaciół.
Co nie wyklucza rzecz jasna rodziny ;)

Idę,zajmę się teraz książką.
Żyć,nie umierać.

Muszę poświęcić tym pięciu dniom na wsi jeszcze jeden wpis.
Po prostu sprawa męczy mnie i dręczy.Nie mogę tego znieść.

Dlaczego kurwa mać ludzie nie potrafią ze sobą współgrać ?!

Będąc tam i przemieszczając się po trzech wsiach nie spotkałam się z lekceważącym podejściem do mojej osoby.
Spędzałam czas na ogniskach z ludźmi,którzy znają mnie dwie godziny,a zachowują się jak starzy znajomi.

Jak mało im potrzeba...parę patyków ,kiełbasa i radio. Takiej imprezy do białego rana jeszcze nie widziałam.

A w mieście? Z zadartym do góry nosem odpowiadają sobie wzajemnie "dzień dobry", rozmawiając wychwalają swoje jednocześnie krytykując innych,kompletny brak zgrania i serdeczności.

I jak to działa? Nie wiem.
Ci pierwsi utrzymują się zazwyczaj z rolnictwa,żyją za tzw "śmieszne" pieniądze i ... cieszą się życiem !

A więc wychodzi na to,że miastowi to cholerni malkontenci.

Mimo alergii na wszystko co kwitnie i unosi się w powietrzu,rozmarzyłam się o domku właśnie tam.

Tydzień spędziłam w miejscu,które pokochałam.
Za swoje piękno,uroki i dziką przyrodę będącą wszędzie.
Dokładnie pięć dni przebywałam na terenie malutkiej wsi,liczącej 100 mieszkańców,będącej w 80% rezerwatem przyrodniczym,położonej nad pięknym,olbrzymim jeziorem.
Bez Internetu,telewizji,asfaltowych dróg*,jakiegokolwiek hałasu-tak nacodzień żyje mój ukochany wuja z żoną oraz dwójką dzieci.

Jedynym moim obowiązkiem było odebranie z przedszkola dzieci,kupienie bułek i ... szwendanie się bez celu.

Czy może być coś cudowniejszego...
Do moich ulubionych zajęć zdecydowanie należała zabawa z nietoperzem. Cóż za cudowne stworzenie !
Stojąc pod drzewem,czekałam aż otoczą mnie owady (ah,tych wstrętnych komarów nie brakuje ;p). Wtedy to Wacek zlatywał w dół,siadał na głowie i zajadał się komarami ;)
Po posiłku grzecznie odlatywał.

Sarny,ryby,żurawie,bociany,ptactwo wodne,kotki,świnki,koguciki,świnki,krówki,bażanty,kreciki...można by wymieniać bez końca.

Olbrzymie wrażenie zrobił na mnie widok kraterów na Księżycu.W życiu nie miałam przyjemności na własne oczy doświadczyć czegoś takiego. Niczym grafika google...

Było wspaniale, muszę tam wrócić.
Pełna wrażeń wróciłam,ale jeszcze do końca nie jestem nimi zapełniona.
Potrzebuję więcej.

* Najbliższa droga znajduje się dokładnie 34 km od miejsca zamieszkania wujka

W końcu !
W końcu mam czas dla siebie ;)
Dla porządku w głowie,pokoju i przyjaźni.
Mogę poświęcić cały dzień na głupoty typu kajaki,relaks na plaży czy grill ze znajomymi.

Pogoda jak na razie się spisuje.
Czekam z niecierpliwością na obóz.
Jeszcze tylko te 12 dni.

Jutro czekają mnie zakupy. Ale nie marudzę !
Pieniądze będą w 100% przeznaczone na rekreację.

Wszystko jest jakoś...dobrze.
Czasami dostaję w ryj ze zdwojoną siłą,żeby wrócić na ziemię.

Muszę zająć się także tą zewnętrzną stroną siebie.
Zaniedbanie. To jedna z najgorszych rzeczy,która może się przydarzyć kobiecie.

Odzyskałam swój pokój,czas wolny,znajomych ;)
No,to chyba nie będę marudziła.

Zacznę częściej odwiedzać blo.

Kazik zmiótł wszystkich z powierzchni ziemi :D

Darmowy koncert,świetny artysta,dobre towarzystwo,genialna pogoda...czego więcej można chcieć ?

Leżała na łóżku,umierając.
Ostatnią rzeczą,jaką zrobiła,było przytulenie półtora rocznej prawnuczki i ucałowanie jej w rączkę :
"Jaka szkoda,że nie zobaczę,jak dorastasz".
I odeszła...

Czasami dobrze jest za sobą zostawić przeszłość,choć po części, i zająć się teraźniejszością.
Tym chcę żyć.